ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ 4ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

Αρκεί να αναφέρουμε μόνο δύο στοιχεία. Το σεμινάριο της Συμμαχίας την Παρασκευή το βράδι ήταν η κορωνίδα των συζητήσεων του ΕΚΦ. Οχι μόνο από όγκο συμμετοχής, καθώς το γήπεδο του Μπάσκετ ξεχείλησε από κόσμο. Υπήρχαν όρθιοι σε μια αίθουσα 1400 θέσεων σύμφωνα με τα στοιχεία των διοργανωτών του ΕΚΦ. Αλλά και από πολιτική βαρύτητα, καθώς εκπρόσωποι των αντιπολεμικών κινημάτων από ΗΠΑ, Βρετανία, Τουρκία, Φιλιππίνες, Γαλλία, και βέβαια Ελλάδα ενώθηκαν μαζί με Ιρακινούς και Ιρανούς αγωνιστές για να στείλουν το μήνυμα "κάτω τα χέρια απ' το Ιράν, έξω τώρα απ' το Ιράκ".

Μια μεγάλη "ομάδα περιφρούρησης" επιτέθηκε με κλωτσιές, γροθιές, φτυσίματα και βρισιές στην κεφαλή του μπλοκ της Συμμαχίας χωρίς να σεβαστεί τίποτα. Σίγουρα όχι τα αντιπολεμικά πανώ που ξέσκησαν με μανία. Αλλά ούτε καν τους διεθνείς αντιπροσώπους που ήταν εκεί: τον Τζορτζ Μάρτιν, μαύρο αγωνιστή ηλικίας 60 ετών με προβλήματα καρδιάς που εκπροσωπούσε το United for Peace and Justice, τον μεγαλύτερο αντιπολεμικό συντονισμό των ΗΠΑ. Τον Τζέφρι Μίλαρντ από τους Βετεράνους κατά του πολέμου στο Ιράκ. Τον Κρις Νάϊναμ του Stop the war Coalition και την Κέϊτ Χάντσον του CND. Την Γιλδίζ Ονέν από το Baris AΚ Kuresel της Τουρκίας και πολλούς άλλους. Ούτε βέβαια σεβάστηκαν τις συντρόφισσες που βρίσκονταν στην πρώτη σειρά. Καταπατώντας όλες τις διακηρύξεις κατά του σεξισμού, ξυλοφόρτωσαν αδίστακτα τις γυναίκες που αποτελούσαν την "απέναντι" πλευρά, βρίζοντας με λεξιλόγιο αντάξιο για "στυλοβάτες" της γυναικείας απελευθέρωσης.

Πρώτο θύμα της επίθεσης ήταν ο συντονιστής της Πρωτοβουλίας ΓΕΝΟΒΑ Πέτρος Κωνσταντίνου, που μια κλωτσιά στα αρχίδια τον έστειλε να σωριαστεί στο έδαφος. Ψυχρά και προμελετημένα, πριν ξεκινήσει οποιοδήποτε επισόδειο. Ο Πέτρος έχει εκπροσωπήσει το νέο κίνημα σε όλα του τα βήματα, από την Πράγα και τη Γένοβα μέχρι το Πόρτο Αλέγκρε και τη Βομβάη και όλες τις προπαρασκευστικές συναντήσεις του ΕΚΦ από τη Φλωρεντία μέχρι την Αθήνα. Και βέβαια δεν έχει ποτέ προσπαθήσει να επιβάλει βίαια τις απόψεις του. Λεπτοκαμωμένος και ασθματικός είναι αδύνατο να θεωρηθεί βίαια απειλητικός είτε πολιτικά, είτε σωματικά.

Σε ένα πρώτο, τυπικό, επίπεδο προβάλεται ο ισχυρισμός ότι η "ομάδα περιφρούρησης" υλοποιούσε απόφαση της οργανωτικής επιτροπής να μείνει το μπλοκ της Συμμαχίας τελευταίο στην πορεία. Αυτό είναι πολλαπλά προβληματικό.

Πρώτο γιατί κανένας δεν νομιμοποιείται να χρησιμοποιεί τέτοιες βιαιοπραγίες μέσα στο κίνημα, όσο "δίκιο" κι αν νομίζει ότι έχει.

Δεύτερο, γιατί η συνεδρίαση της οργανωτικής επιτροπής ποτέ δεν έβγαλε τέτοια απόφαση, καθώς διαλύθηκε όταν χυδαίοι φραστικοί προπηλακισμοί υποχρέωσαν τον εκπρόσωπο των συνδικάτων να αποχωρήσει.

Τρίτο, γιατί η Συμμαχία Σταματήστε τον πόλεμο θα έπρεπε ομόφωνα πολιτικά να είναι πρώτη και όχι τελευταία στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο του ΕΚΦ.

Η αλήθεια, όμως είναι ότι τα περί "υλοποίησης της απόφασης" είναι απλά προφάσεις για τους τραμπουκισμούς που πηγάζουν από άλλους λόγους. Από τη σταλινική νοοτροπία που αναπαράγεται ατόφια σε μια σειρά σέκτες και γκρουπούσκουλα, πίσω από τους όρκους πίστης για το νέο κίνημα. Και από τις σκοπιμότητες στελεχών του Συνασπισμού και της νεολαίας του που δηλώνουν ανοιχτά ότι ανησυχούν για "καπέλωμα από το ΣΕΚ".

Εδώ χρειάζεται να σταθούμε λίγο. Ο Συνασπισμός είναι ένα από τα δύο μεγάλα κοινοβουλευτικά κόμματα της Αριστεράς στην Ελλάδα. Εισπράττει τη μερίδα του λέοντος στη δημοσιότητα για κάθε δραστηριότητα που αφορά το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ. Είναι αστείο να προβάλεται ο ισχυρισμός ότι κινδυνεύει να "καπελωθεί" από το ΣΕΚ. Και βέβαια είναι εκατό τις εκατό απαράδεκτο να χρησιμοποιείται βία για να αντιμετωπιστούν αυτοί οι αβάσιμοι φόβοι της οποιασδήποτε ηγεσίας.

Εχουμε ακούσει και τον αντίλογο. Το ΣΕΚ είναι "ηγεμονιστικό" και αυτό λειτουργεί σαν πρόκληση, μας λένε. Αυτό το "επιχείρημα" δεν στέκει. Αλλοίμονο αν καθιερωθεί μέσα στο κίνημα η μεθοδολογια του τύπου, "εμείς σας θεωρούμε ηγεμονιστές και εξουσιαστές και γι' αυτό νομιμοποιούμαστε να σας δέρνουμε". Είναι νοοτροπία απαράδεκτη, αλλά και υποκριτική.
Αν υπάρχει ένα κόμμα της Αριστεράς πασίγνωστο για τα "ηγεμονιστικά" καπελώματα του είναι το ΚΚΕ. Νομίζει κανείς ότι αυτό το πολιτικό πρόβλημα μπορεί να λυθεί με τη βία; Δεν είδαμε ποτέ κανέναν από τους θρασύδειλους τραμπούκους που επιτέθηκαν στη Συμμαχία το Σάββατο να προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τέτοιες μεθόδους απέναντι στο ΚΚΕ. Ξέρουν πολύ καλά ότι αν το έκαναν θα κατέληγαν στο νοσοκομείο. Γιατί, λοιπόν, τόση βία απέναντι σ' εμάς;

Αγωνιζόμαστε για να χτίσουμε το νέο κίνημα πλατειά και ενωτικά, συσπειρώνοντας όλα τα ρεύματα, από το χώρο του ΠΑΣΟΚ μέχρι τους αναρχικούς. Η επιτυχία του 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ της Αθήνας ανοίγει νέες δυνατότητες για να πετύχουμε σ' αυτή την προσπάθεια. Και καλούμε όλους να βοηθήσουν για να ξεριζώσουμε τις κακές συνήθειες του παρελθόντος, να αποκλείσουμε τη χρήση βίας μέσα στο κίνημα.
Πάνος Γκαργκάνας


"Ολα πήγαν καλά. Αφ'ενός ήμασταν φιλόξενοι προς τους διεθνείς επισκέπτες και αφ'ετέρου αποκρούσαμε τις δραστηριότητες των ακτιβιστών. Τα στατιστικά στοιχεία λένε ότι είχαμε ασήμαντες ζημιές σε σχέση με άλλα φόρουμ και κρατήσαμε την ομαλή ροή της πορείας που ήταν επιχειρησιακός στόχος". Αυτό είναι ένα κομμάτι από την προκλητική δήλωση του υπουργού Δημόσιας Τάξης Βύρωνα Πολύδωρα αμέσως μετά τη μεγαλειώδη αντιπολεμική διαδήλωση του Σαββάτου 7 Μάη που έγινε στα πλαίσια του 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ.

Πράγματι, τη "φιλοξενία" του Πολύδωρα τη ζήσαμε όλοι, διεθνείς και ντόπιοι. Ολος ο κόσμος που κατέβαινε με τα πούλμαν από το Ελληνικό ή με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς στο άγαλμα της Αθηνάς, αντίκριζε αστυνομία, ΜΑΤ και κλούβες παντού. Στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας μπροστά στο σταθμό Αμπελοκήπων του μετρό, στο μέγαρο της Ασφάλειας, στον Αρειο Πάγο. Στη Βασιλίσσης Σοφίας μπροστά στην Αμερικάνικη Πρεσβεία, στο Χίλτον, τη Βουλή και σε όλες τις Πρεσβείες. Διμοιρίες βρίσκονταν σε όλα τα γύρω στενά από όπου θα περνούσε η πορεία, έτοιμες για "δράση".

Από τις προηγούμενες μέρες η κυβέρνηση Καραμανλή προσπαθούσε να καλλιεργήσει ένα έντονο κλίμα τρομοκρατίας τόσο για το ίδιο το ΕΚΦ, όσο και για την διαδήλωση που θα έκλεινε τις διαδικασίες του Φόρουμ. Σε όλα τα ΜΜΕ άρχισαν τα ρεπορτάζ για τους "ταραξίες που θα έρθουν από όλη την Ευρώπη για να προστεθούν στους δικούς μας γνωστούς αγνώστους", για την "προετοιμασία της αστυνομίας", για την απόφαση της κυβέρνησης να αναβάλει τον τελικό κυπέλλου ώστε όλες οι δυνάμεις της αστυνομίας να περιφρουρήσουν το ΕΚΦ και τη διαδήλωση. Οχτώ χιλιάδες ήταν τελικά το επίσημο νούμερο που δόθηκε για το μέγεθος της αστυνομίας.

Η τρομοκρατία συνεχίστηκε μέχρι τελευταία στιγμή. Μια ημέρα πριν τη διαδήλωση, τα μέτρα της αστυνομίας ήταν πρώτο θέμα σε όλα τα δελτία ειδήσεων, "ενημερώνοντας" τους πολίτες ποιοι δρόμοι θα κλείσουν από πολύ νωρίς το πρωί του Σαββάτου και "προτείνοντάς" τους εμμέσως πλην σαφώς να οχυρώσουν τα μαγαζιά τους και να κλειστούν στα σπίτια τους.
Ο στόχος της κυβέρνησης Καραμανλή να τρομοκρατήσει το κόσμο με την ελπίδα να απομαζικοποιήσει τη διαδήλωση, δεν πέτυχε στο ελάχιστο. Το αντιπολεμικό μήνυμα της πορείας που από την αρχή τρόμαζε τη ΝΔ καθώς είναι χοντρά χωμένη στο νέο χτύπημα κατά του Ιράν, δόθηκε με τον πιο δυνατό τρόπο.
Από πολύ νωρίς το μεσημέρι του Σαββάτου ο κόσμος πλημμύρισε τους δρόμους της Αθήνας και πάνω από 100 χιλιάδες διαδηλωτές βάδισαν με μια πορεία που ξεπέρασε τα 8 χιλιόμετρα. Ο κύριος όγκος της διαδήλωσης δεν ήταν οι διεθνείς αντιπροσωπείες αλλά οι εργαζόμενοι και η νεολαία της Ελλάδας που κατέβηκε για να δώσει ένα ξεκάθαρο αντιπολεμικό μήνυμα στην κυβέρνηση.
Οι δηλώσεις του Πολύδωρα για τις "ασήμαντες ζημιές σε σχέση με τα άλλα φόρουμ" είναι εξοργιστικές. Κανένα Ευρωπαϊκό Φόρουμ δεν έχει σημαδευτεί από επεισόδια ή καταστροφές. Στο 1ο ΕΚΦ στη Φλωρεντία το σχόλιο όλων ήταν ότι "δεν έσπασε μπουκάλι". Η ίδια εικόνα ισχύει για το 2ο και το 3ο ΕΚΦ στο Παρίσι και το Λονδίνο αντίστοιχα. Ενώ ο ασυνήθιστος για υπουργό χαρακτηρισμός "ακτιβιστές" για όσους συμμετείχαν στα επεισόδια, δεν ήταν παρά μια προσπάθεια του Πολύδωρα να πει ότι και οι 100 χιλιάδες διαδηλωτές ήταν "ταραξίες" αλλά η αστυνομία τους σταμάτησε.

Το ψέμα αυτό φάνηκε και από τον τρόπο που κάλυψαν τα ΜΜΕ τη διαδήλωση. Παρόλο που τα περισσότερα ΜΜΕ έδωσαν πολύ περισσότερο χρόνο και χώρο για τα επεισόδια από όσο έπρεπε, όλα μιλούσαν για μια ειρηνική αντιπολεμική διαδήλωση. Ενώ αναγκάστηκαν να αναρωτηθούν "πού ήταν τελικά και τι έκανε η αστυνομία;". Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι απλή.

Ο στόχος της δεν ήταν ούτε να περιφρουρήσει τη διαδήλωση, ούτε να "προστατέψει τους πολίτες και τις περιουσίες τους". Ο στόχος της ήταν να προκαλεί με την παρουσία της, να ρίχνει δακρυγόνα για να σταματά και να κόβει τη διαδήλωση σε διάφορα σημεία, να διώχνει τους διαδηλωτές ειδικά αυτούς που είχαν έρθει με τις οικογένειές τους και μικρά παιδιά και τέλος να συλλαμβάνει όποιον έβρισκε μπροστά της. Δεκαεφτά νέα παιδιά οδηγήθηκαν στο Αυτόφωρο την Τρίτη και χρειάζονται συμπαράσταση για να μην φορτωθούν στις δικές τους πλάτες τα αίσχη του Πολύδωρα.